مصلحت خدا

سالهای بسیار دور پادشاهی زندگی میکرد که وزیری داشت .

وزیر همواره میگفت: هر اتفاقی که رخ میدهد به صلاح ماست .

روزی پادشاه برای پوست کندن میوه کارد تیزی طلب کرد اما در حین

 

 بریدن

میوه انگشتش را برید،وزیر که در آنجا بود گفت: نگران نباشید تمام

 

چیزهایی

که رخ میدهد در جهت خیر و صلاح شماست !

پادشاه از این سخن وزیر برآشفت و از رفتار او در برابر این اتفاق

 

آزرده

خاطر شد و دستور زندانی کردن وزیر را داد…

چند روز بعد پادشاه با ملازمانش برای شکار به نزدیکی جنگلی رفتند.

پادشاه

در حالی که مشغول اسب سواری بود راه را گم کرد و وارد جنگل

 

انبوهی شد و

از ملازمان خود دور افتاد،در حالی که

ادامه نوشته

درختکاری

1. توسعه جنگلها، کاشتن درخت و ایجاد فضای سبز، از وظایف اسلامی و اجتماعی مسلمانان محسوب می‌شود و تبیین مبانی اصیل اسلامی آن برای مردم از جمله وظایف مبلغین دینی و مسئولان مربوطه، می‌باشد.

روحانیان موظف‌اند از منظر دین مبین اسلام به تبیین اهمیت درخت و درختکاری و لزوم حفاظت از آن بپردازند و دست اندرکاران مسائل محیط زیست و منابع طبیعی نیز وظیفه دارند اهمیت حفظ منابع طبیعی را برای مردم بازگو نموده و راه‌های توسعه منابع طبیعی و حفظ آن در مقابل خطرات را برای مردم بازگو نمایند و هر دو گروه باید وظیفه روشنگری دینی خود را در این باره دست کم نگیرند.
2. متأسفانه در زمان کنونی، درختکاری به یک کار نمایشی ـ در هفته درختکاری ـ تبدیل شده است، در حالی که اگر اهمیت درخت و آثار آن برای ادامه زندگی، بیش‌تر برای مردم تبیین گردد و درختکاری در زمان مناسب، و راه‌های نگهداری از آن به صورت یک فرهنگ درآید، نتیجه مطلوب‌تری به دست خواهد آمد. همچنین به عنوان نمونه اگر توسط تابلوی کوچکی، درختان میوه در مدارس، مساجد و... به نام شهیدان منتسب به کسانی که هر درخت را کاشته‌اند نوشته شود، افزون بر ترغیب دوستان و اقوام آن شهیدان بر مراقبت بیش‌تر از آن درخت، موجب خواهد شد تا سالیان سال، نام آن عزیزان برای کسانی که از محصولات آن درخت برخوردار می‌شوند، زنده بماند.

3. گرچه اسلام سفارش فراوانی بر کاشت درخت و نیز زراعت و کشاورزی نموده است، اما در آیات متعددی بر این نکته تصریح كرده است که گرچه شما درخت می‌کارید و زراعت می‌نماید، اما مواظب باشید تا غرور شما را احاطه نکند و این‌گونه بپندارید که همه باغ و زراعت از دسترنج شما است؛ چرا که نتیجه این غرور آن می‌شود که دیگران را از محصولات آن باغ و زراعت محروم کنید و خود را تنها مالک آن بدانید. به ‌خاطر چنین غروری قرآن كريم در آيات 17 تا 33 سوره قلم، به افرادی اشاره مي‌نمايد كه داراى باغ خرم و سرسبزى بودند، و سرانجام بر اثر خيره سرى و عدم انفاق به نیازمندان، موجب نابودی آن باغ شدند. آنان بر این باور بودند که باغ از آنِ ما است و ما خود به محصول اين باغ سزاوارتريم.
بنابراین نباید لحظه‌ای فراموش کنیم که گرچه انسان درخت را در زمین كشت می‌کند، اما رويانيدن تنها كار خدا است. قرآن کریم می‌فرماید: «أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ »؛  «آيا شما آن را مى رويانيد يا ما مى رويانيم؟!»
پيغمبر اكرم صلی الله علیه و آله در مورد زراعت می‌فرماید: «لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ زَرَعْتُ وَ لْيَقُلْ حَرَثْت (فَاِنَّ الزَّارِعَ هُوَ اللَّهُ)؛  هيچ‌يك از شما نگويد: من زراعت كردم، بلكه بگوييد كشت كردم. [زيرا زارع حقيقى خدا است].»
و نکته پایانی اينكه، گرچه در اسلام بر کاشت درخت در این دنیا تأکید فراوان شده است، اما بر این نکته نیز سفارش بسیار شده است که درختان بهشت نیز باید در این دنیا کاشته شود. محض نمونه، به این روایت از امام باقر علیه السلام اشاره می‌کنیم که فرمود: «مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله بِرَجُلٍ يَغْرِسُ غَرْساً فِي حَائِطٍ لَهُ فَوَقَفَ لَهُ وَ قَالَ أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى غَرْسٍ أَثْبَتَ أَصْلًا وَ أَسْرَعَ إِينَاعاً وَ أَطْيَبَ ثَمَراً وَ أَبْقَى قَالَ بَلَى فَدُلَّنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ إِذَا أَصْبَحْتَ وَ أَمْسَيْتَ فَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَإِنَّ لَكَ إِنْ قُلْتَهُ بِكُلِّ تَسْبِيحَةٍ عَشْرَ شَجَرَاتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ أَنْوَاعِ الْفَاكِهَةِ وَ هُنَّ مِنَ الْبَاقِيَاتِ الصَّالِحَاتِ؛  رسول خدا صلی الله علیه و آله از کنار باغی عبور می‌کرد که صاحب آن مشغول کاشتن درخت بود. حضرت ایستاد و خطاب به آن شخص فرمود: «می‌خواهی تو را به کاشتن درختی که بنیانش ثابت‌تر و میوه‌هایش زودرس‌تر و پاکیزه‌تر است و برای همیشه باقی مي‌ماند، راهنمایی کنم؟» عرض کرد: «آری یا رسول الله!» آن حضرت فرمود: «صبح و شام بگو سبحان الله و الحمد لله و لااله الاالله و الله اکبر. پس هر گاه تو این ذکر را بگویی، به خاطر هر ذکری ده درخت از انواع درختان میوه، در بهشت برای تو کاشته می‌شود، و آنها از باقیات الصالحات [همین اذکار] است.»

منبع:http://zitova.ir/

تأثیر درختان بر جسم و جان

گیاهان و درختان، سهمی به‌سزا و نقشی بسیار مهم در زندگی بشر دارند. تلطیف هوا، تعادل دمای محیط، حفاظت از خاک و تأمین بخشی از مواد غذایی مورد نیاز انسان، اندکی از سودمندیهای فراوان آنها است. اسلام مردمان را به تماشای گیاهان سرسبز و نگاه به مناظر جذاب آنها دعوت کرده است. چنان‌که در فرموده‌های معصومین علیهم السلام از تأثیر مثبت گیاهان بر جسم و جان آدمی آثار بسیاری به ما رسیده است.
امام صادق علیه السلام به مفضل می‌فرماید: «... مَعَ مَا فِي النَّبَاتِ مِنَ التَّلَذُّذِ بِحُسْنِ مَنْظَرِهِ وَ نَضَارَتِهِ الَّتِي لَا يُعَدُّ لَهَا شَيْ ءٌ مِنْ مَنَاظِرِ الْعَالَمِ وَ مَلَاهِيهِ؛  نگریستن به گلهای رنگارنگ و درختان سرسبز و خرم، چنان لذتی به آدمی می‌بخشد که هیچ لذتی را با آن برابر نمی‌توان کرد.»
از امام کاظم علیه السلام نیز نقل شده است که فرمود: «ثَلَاثٌ يَجْلِينَ الْبَصَرَ: النَّظَرُ إِلَى الْخُضْرَةِ وَ النَّظَرُ إِلَى الْمَاءِ الْجَارِي وَ النَّظَرُ إِلَى الْوَجْهِ الْحَسَنِ؛  سه چیز، چشم را جلا می‌بخشد [و بر روشنایی آن می‌افزاید]: نگریستن به گیاهان خرم و سرسبز، نگاه به آب جاری، و نظاره کردن صورت زيبا.»
از مرور روایات، چنین نتیجه می‌گیریم که هرگاه آدمی، به تماشای خرمی گیاهان و درختان سرسبز می‌نشیند، غرق در سرور و لذت می‌شود؛ روان وی آرام می‌گیرد و جانش به تازگی و طراوت می‌گراید. تماشای آنها لذت‌بخش و شادی‌آفرین است.
منبع:http://zitova.ir

نیکوکاری

• اهميت نيكوكاري:

در روايات اسلامي تاكيد فراواني بر نيكوكاري شده است.تا جائي كه حضرت امام حسين”ع″ در حديثي فرمودند:

من نفس کربة مومن فرج الله عنه کرب الدنيا و الآخرة.

کسي که گرفتاري و اندوه مومني را برطرف کند و او را آسوده کند، خداوند گرفتاري و اندوه دنيا و آخرت را از او رفع مي کند.(بحارالانوار-ج۸۷)

البته نيكوكاري داراي جنبه ديگري هم مي باشد كه آن اينكه عمل به اعمال نيك و پسنديده است.در اين باره امام حسن”ع″فرمودند:

أيم الله لو کشف الغطاء لعلموا ان المحسن مشغول باحسانه والمسيء مشغول باسا ءته.

به خدا سوگند اگر پرده برگيرند، معلوم ميشود که نيکوکار مشغول کار نيک خود است و بدکار گرفتار بدکرداري خود .(تحف العقول-ص۲۴۰)

• بهترين نيكوكاري:

بهترين كارهاي نيك آن است كه خالصانه ومخفي بوده عاري از ريا كاري باشد.حضرت علي”ع″ در اين باره فرمودند:

من کنوز الجنة البر وخفأ العمل والصبر علي الرزايا وکتمان المصاب.

امام علي(ع): نيکوکاري پنهان کردن ،عمل صبر در برابر مصيبتها ، و پوشيده داشتن گرفتاريها از گنجهاي بهشت است.

نكته ديگر اينكه انسان براي كمك به ديگران ، چيزي را كه كهنه شده و ودور مي اندازد را استفاده نكند. بلكه مالي را هديه كند كه براي او عزيز است وارزش هديه كردن را دارا باشد ، حتي يك هديه كوچك اما از صميم قلب وبا نيت خالص.

منبع:http://beiragh.net